Endless Move ;無限の映画
01:19I'm moved.
Again.
Haha (?)
Here's a chat with my okaa-san. In a kitchen. A place where i always spill my beans out to her. Where no one could err.. disturb? ( hahahhh)
"Iman. Basuh pinggan ni.. penuh dah dalam sinki." Umi panggil aku dari dapur. Tengah masak lagi. Aku tak ingat masak apa.
"Haa?? Oh.. Ok mehh."Aku pun tutup buku yang aku tengah baca. Buku pasal Imam Hanafi. Best, try ah baca (ok, sesat promote).
Ok, nak cerita pasal aku bukak pili, ambil pinggan dan basuh tu kira buang masa betul. Jadi aku terus ke perbualan. Sambil basuh, aku pun bercakap ngan umi. Umi kat belakang. Tengah siang sayur.
"Mehh.."
"Hmm.."
"Iman takut la."
"Takut apa?" Umi pandang aku sekejap. Pastu sambung balik siang sayur.
"Iman takut iman lupa hafazan iman." Tangan aku masih ligat menyabun pinggan. Baju dah basah dengan sabun.
"Kenapa? Bukan Iman murojaah ke?"
"Memang la Iman murojaah mehh. Tapi.."Aku pandang umi. "Masa Iman padat sangat kalau nak masukkan untuk tasmi' baru, untuk murojaah lama dengan murojaah baru. Dengan akademik lagi. Deeni lagi"
"Kenapa? Iman tak boleh bawak ke?" Nada umi dah mula serius dengan apa yang aku cuba nak cakap.
"Bukan tak boleh nak bawak. Hmm, acane ek nak cakap.." Aku berhenti kejap. Takut nak cakap.
"Iman boleh je nak bawak semua tu. Cuma.. Iman tak rasa yang hafazan Iman berkualiti contohnya bila orang tebuk, Iman terus boleh jawab. Lagi-lagi bila tanya juzuk belakang.. hadehh." Waktu tu tak tau kenapa, mata dah mula berkaca-kaca.
Umi cuma diam. Mungkin tahu aku masih nak bercakap.
"Iman.. Umi boleh bayang tak?.. bila kita dah hafaz benda tu, dan hafazan terbang macam tu je? sebab takde masa nak murojaah. Murojaah pun gitu-gitu je. Kalau ingat pun 2-3 hari je la, sebab banyak lagi nak kena murojaah."
Umi diam. Air mata aku dah mengalir dah pun. Tak boleh tahan. Aku sapu muka aku dengan tangan yang basuh pinggan tadi. Tak kisah lah bau sabun atau minyak, cuma aku tak suka nangis depan umi. Aku cuba nak jadi kuat. Aku tak suka menangis. Orang selalu kata aku lembik. Cengeng.
"..Umi.. boleh bayang tak.. bila kita dah hafaz separuh al-Quran, tapi kita tak ingat?"Mengalir lagi. Aku sapu lagi. Hahha, busuk kat tangan dah melekat ke muka.
"Tak ingat semua ke?"
"Bukan la tak ingat semua. Tapi adalah yang tak ingat sikit-sikit. Juzuk 5 la.. Iman paling tak ingat sekali. Kalau kawan iman suruh iman semak.. iman rasa macam.. ngaa, iman pernah hafal ke juzuk ni? Umi boleh bayang tak teruknya iman? Memang la Iman dah lepas target, pastu orang duk kata iman dah hafal banyak semua tu.. TAPI KALAU HAFAL JE TAPI TAK INGAT BUAT APAAA?" Lepastu dah memang tak boleh dah nak sorok yang aku tengah menangis. Sebab bila aku cakap, bunyi menangis dia obvious sangat. Walaupun aku dah pasang air singki habis pulas. haha.
Lepastu aku diam. Umi pun diam. Lama.
Aku teruskan dengan bilas pinggan.
Tiba-tiba umi angguk. "Umi faham.."
Aku pandang umi. Tapi aku diam je.
Lepas habis susun pinggan yang dah dibilas tadi, aku kata kat umi aku nak gi mandi.
Dan perbualan cuma berhenti setakat tu. Ada lagi. Cuma aku mungkin tak ingat.
#
Lepastu baru aku tahu.
Hahha. Asyik jadi bo-doh je.
Hei, setiap yang Allah beri tu punya HIKMAH weh.
Dala kereta hari tu umi ada sambung lagi. Umi tak hafaz quran macam aku. Tapi, umi lagi hebat dari aku. Umi selalu tadabbur quran, umi selalu baca quran, umi dah beribu khatam quran. Umi lagi hebat tentang quran dari aku.
"Iman nak tahu tak?Haritu umi ada sembang ngan sorang Ustaz(aku-tak-ingat-apa-nama-dia). Al-Quran ni sebenarnya, memang Allah cipta untuk lupa. Tahu tak kenapa Allah cipta lupa? Sebab bila kita lupa,kita akan ulang, ulang, ulang. Banyak kali. Allah cuma nak kita ulang. Cuba bayangkan, bila iman hafaz, pastu terus ingat? Iman rasa Iman akan terus mengulang ke?"Aku geleng perlahan.
"Manusia ni.. memang Allah cipta dengan fitrahnya yang lupa kan?"Itu aku angguk.
Memang betul.
an-Nas (manusia) = nasiya = lupa (arabic lang.)
Aku ni belajar je bahasa arab. Hafaz je quran. Tapi nak tengok hikmah di sebalik penciptaan.. punya la jarang.
Teruknya aku.
Teruk sangat.
#
"Kau tahu benda apa yang paling manis?"
"Apa dia? Gula? Ataupun kau nak kata semanis kurma?"
Aku geleng.
"Bila..kita hafaz al-Quran, dan ingat apa yang kita hafaz."
"Oh..ha'ah. Tapi enn.. kau nak tahu benda apa yang lagi manis dari yang paling manis tu?"
Dia pandang aku.
"Ada eh? Apa dia?"
"Bila kau ingat apa yang kau hafaz, dan kau amal sekali apa yang kau hafal. Manis kan?"
Aku terdiam. Lalu aku angguk. Senyum.
Hahha. Dia memang pandai buat aku macam ni.
Hei, terima kasih kawan. Terima kasih.
Aku gembira punya peluang kenal kau.
;D !


0 comments